Duskusja o perspektywach i barierach długoterminowych inwestycji lokalnych w UE

Duskusja o perspektywach i barierach długoterminowych inwestycji lokalnych w UE

Jan Olbrycht poprowadził wczoraj w Parlamencie Europejskim konferencję, której tematem były perspektywy oraz bariery długoterminowych inwestycji regionów i miast. Konferencja ta została zorganizowana przez Intergrupę URBAN, której przewodniczącym jest właśnie Jan Olbrycht. Współorganizatorami seminarium było  POLIS (organizacja działająca na rzecz rozwoju innowacyjnych technologii i transportu publicznego w miastach i regionach 16 krajów europejskich), Rada Gmin i Regionów Europy (zrzeszająca przedstawicieli władz lokalnych i państwowych 42 europejskich państw), oraz Eurocities (organizacja zajmująca się współpracą władz ponad 130 największych miast europejskich z instytucjami unijnymi).

Reprezentanci władz miejskich mieli okazję przedstawić swoje stanowiska na temat przeszkód dla inwestycji długoterminowych przedstawicielom Parlamentu Europejskiego oraz Komisji Europejskiej.

Podczas otwarcia seminarium Jan Olbrycht podkreślił, że „Kiedy dyskutujemy o długoterminowych inwestycjach na poziomie lokalnym dyskutujemy w gruncie rzeczy o przyszłości Europy!” „Potrzebujemy jasnej odpowiedzi, czego oczekujemy od UE. Czy chcemy traktować Komisję Europejską jako rodzaj agencji inwestycji prywatnych lub silnego aktora w dziedzinie inwestycji publicznych w Europie” – dodał.

Pakt Stabilności i Wzrostu (PSW), Traktat o stabilności, koordynacji i zarządzaniu w UE (TSCG) oraz Europejskie Standardy Rachunkowości (ESA 2010) mają silny wpływ na regionalne i lokalne inwestycje publiczne w niektórych sektorach, takich jak transport, mieszkania socjalne i gospodarowanie odpadami. Zwrócono szczególną uwagę na bariery, jakimi dla partnerstwa publiczno-prywatnego (PPP) są blokady inwestycji narzucane przez władze państwowe, czy instytucje unijne. Brak całkowitej swobody działania jest jednak podyktowany obawą przed nadmiernym zadłużeniem całego kraju.

Istotnym punktem konferencji było wykazanie, iż inwestycje długoterminowe z definicji rozkłada się na okres kilku lat, a więc nie można w rocznym zestawieniu wpisać całości kwoty tych inwestycji. Ich dokładne rozplanowanie oraz rozłożenie kosztów na dany okres pozwoliłoby zoptymalizować raporty tak, by rozwój mógł przebiegać w zgodzie zarówno z postanowieniami Paktu, jak i projektami miast. Zwrócono uwagę, że Unia Europejska powinna bardziej angażować się we wspieranie rozwoju i inwestycji długoterminowych w miastach.

W dyskusji poruszono także problem planowania inwestycji w mniejszych gminach, w których administracja nie jest często na tyle wydajna, jak w dużych i bardziej rozwiniętych, a więc różnice pomiędzy projektami są znaczne. Podkreślono potrzebę współpracy przy ich tworzeniu oraz obopólne korzyści, jakie niesie za sobą realizacja skutecznie rozplanowanych inwestycji. Podkreślono zjawisko migracji ludności do miast, czego następstwem są często problemy z infrastrukturą miejską, która nie zawsze jest przystosowana do tak dużej eksploatacji. Adekwatnie do rosnącej liczby mieszkańców, powinna też wzrastać liczba inwestycji długoterminowych. Trudno wyobrazić sobie bowiem funkcjonowanie miasta bez odpowiednio rozwiniętej infrastruktury, gdzie szczególną uwagę poświęcono m.in. znaczeniu ciągłej modernizacji komunikacji miejskiej.

Konferencję podsumowano, jednogłośnie podkreślając potrzebę usprawniania planowania inwestycji długoterminowych i współpracy zarówno pomiędzy mniejszymi i większymi miastami, jak i na linii z władzami państwowymi i instytucjami Unii Europejskiej. Wspomniano także o tym, iż pomimo napiętej sytuacji politycznej w związku z Brexitem, brytyjskie miasta wyrażają chęć współpracy i rozwoju ramię w ramię z miastami europejskimi.

 

<< Wstecz